PLATFORM VOOR PUBLIC GOVERNANCE, AUDIT & CONTROL

TPC op

Sluit je aan bij de TPC Linked In-groep, neem deel aan discussies en ontmoet vakgenoten.
Naar Linked In

nieuws

Recensie: Synchrone besluitvorming

Bron TPC 1 – februari 2018
Laatste bijgewerkt op woensdag 09 mei 2018 om 13.12
Print dit artikelE-mail dit artikel

Jitske van Popering-Verkerk, Den Haag: Boom Bestuurskunde, 2017, 274 blz., ISBN 9789462367890

In dit proefschrift beschrijft de auteur de resultaten van haar zevenjarig onderzoek naar de samenwerking tussen overheden in het waterdomein. Centraal staat de zuidwestelijke delta, met vraagstukken van besluitvorming die veel teleurstelling en onvermogen kennen. In elf hoofdstukken onderneemt de auteur een zoektocht naar veelbelovende aanknopingspunten. Van vraagstuk, onderzoek, besluit­vorming, besluitvormingsgeschiedenis, naar synchronisatie, werking, regels, teams, overheidsorganisaties, synthese en uiteindelijk reflectie. Met uiteraard een degelijke literatuurlijst, samenvatting en een bijlage over de dataverzameling. Een dataverzameling die een combinatie vormt van participatief actieonderzoek, interviews, bijeenkomsten en reflectiesessies.

Het meest geliefde antwoord wordt gevormd door optimale enkelvoudigheid (schaalniveau) en vraagt om een herverdeling van het labyrint van afzonderlijke verdiepingen van het huis van Thorbecke. Daarna volgt dat van volgordelijkheid, top-down en/of bottom-up. Het alternatief is dat van samenwerken in netwerken. Maar ook dat kent teleurstellingen. De zoektocht naar veelbelovende aanknopingspunten naar handelen in meervoudigheid gaat langs de kenmerken van meervoudige besluitvorming en synchronisatie, het ontstaan ervan, met welke acties en interventies en welke bedding van regels, teams en organisaties die tussen­personen aanmoedigen om bij te dragen aan synchrone besluitvorming.

Het onderzoek levert een groot scala aan lessen op, zoals enkele hierna samengevat. Synchronisatie van besluitvorming is essentieel om uit complexe vraagstukken te komen. Dat vraagt om acteren in meervoudigheid. Uit het onderzoek kunnen drie veranderingen gedestilleerd worden om te komen tot synchrone besluit­vorming: een verandering van begrenzen naar positioneren, een verandering van voorspelbaarheid naar tijdelijkheid (momentum met pech en geluk), en een verandering van gezamenlijk naar gedeeld. Eveneens dat besluitvorming alleen mogelijk is wanneer mensen zich deel weten van het geheel van besluitvorming.

Erkende afhankelijkheid en zelfstandigheid gaan over het besef dat elke actie kan bijdragen aan synchronisatie en onderstrepen een besef van gelijkwaardigheid, voorwaardelijk voor succes. Het onderzoek maakt duidelijk dat synchronisatie ontstaat wanneer tussenpersonen betekenis geven, betekenissen delen, en handelen vanuit gegeven betekenissen. Het trekken van grenzen en het leggen van verbindingen over grenzen zijn beide essentieel. Echt een mooi en nuttig proefschrift. Niet al te toegankelijk, maar dat mag geen probleem zijn.

Gepubliceerd op: donderdag 22 februari 2018 om 15.03
Laatste bijgewerkt op: woensdag 09 mei 2018 om 13.12